Entrar


Que son os plans de pensións de emprego que quere impulsar o Goberno a través dun gran fondo público

​Os primeiros pasos do Goberno na súa prometida reforma das pensións comezaron con algunhas medidas incluídas no proxecto de Orzamentos Xerais do Estado para 2021. Unha delas é o traspaso dos chamados "gastos impropios" das arcas da Seguridade Social ao Estado, uns 14.000 millóns de euros en 2021, pero hai outra liña centrada nos plans complementarios ás pensións públicas que é pouco coñecida en España. Trátase do impulso dos plans de pensións de emprego, que as empresas poñen ao dispor dos traballadores. De saír adiante as contas presentadas polo Executivo, estes plans de emprego obterán maiores deducións fiscais a partir do ano que vén e contarán ademais co impulso dun novo  macrofondo público que pretende xerar competencia ás compañías privadas e estendelos entre os autónomos e as pemes (pequenas e medianas empresas).

Ao contrario que noutros países da UE, en España os plans de emprego están moi pouco estendidos. Trátase de plans de pensións complementarios que as empresas poñen ao dispor dos seus traballadores para que, de maneira voluntaria, teñan un complemento á súa pensión pública cando se xubilen. Hai diversas fórmulas na cobranza do montante acumulado nos anos de traballo, de golpe ou de maneira gradual, e no mecanismo das achegas ao fondo de pensións, que poden realizar o traballador e a empresa como parte das retribucións ao empregado máis aló do salario.

Esta fórmula de pensión complementaria á pública coñécese como "segundo alicerce" das pensións e logo está o "terceiro alicerce", que son os plans de pensións individuais que pode contratar calquera cidadán para engordar a súa pensión pública no futuro.

Quen usan estes plans de emprego? En España, hai 1,9 millóns de traballadores partícipes destes plans de pensións de emprego, fronte aos 7,5 millóns que teñen plans individuais, segundo os datos da patronal de fondos  Inverco do pasado setembro. A Seguridade Social indica que en España hai un 13% de traballadores cubertos por plans complementarios de emprego, fronte a un 19,6% en Italia, un 24,5% en Francia, un 39,9% en Alemaña e un 59,6% en Bélxica.

En xeral, ata o momento foi unha fórmula máis explorada polas grandes empresas, pero con apenas desenvolvemento en compañías de menor tamaño, o que en España é moi relevante porque a inmensa maioría do tecido empresarial está composta por pemes. Os plans do ministro de Inclusión, Seguridade Social e Migracións, José Luis  Escrivá, pasan por fomentar estes plans complementarios de emprego e que ademais cheguen aos autónomos e ás pemes.

Esta liña xa fora defendida polo anterior secretario de Estado da Seguridade Social,  Octavio Selecto, que destacaba que estes plans permiten unha "flexibilidade" para planificar a xubilación que non pode facilitar a Seguridade Social: "Por exemplo, articular de forma máis flexible anticipos ou atrasos na idade de xubilación". Granadeiro tamén destaca o valor desta ferramenta para achegar a contía da pensión futura ao salario que tiña o traballador en activo.

Con todo, algunhas das voces máis escépticas con estes plans de emprego advirten da escasa capacidade de aforro dos traballadores en España, moitos con baixos salarios e máis aínda coa desvalorización salarial que se produciu tras a crise financeira. En Unidas Podemos, por exemplo, foron ademais moi críticos con impulsar estes plans complementarios desde o Pacto de Toledo, sobre todo antes de formar parte do Goberno, xa que entenden que as institucións deben centrarse só no reforzo e a garantía do sistema público de pensións, en lugar de fomentar o aforro privado.

Un  macrofondo planeado nos Orzamentos

O proxecto de Orzamentos de 2021 avanza no impulso dos plans de pensións de emprego en dúas liñas. Por unha banda, aumenta as axudas fiscais para os seus usuarios. O Executivo reduciu as deducións dos plans individuais, dun máximo de 8.000 euros ao ano a 2.000 euros, mentres que ha aumentando as desgravacións dos plans colectivos ou de emprego, dos 8.000 aos 10.000 euros, como explica o ministro José Luis  Escrivá nesta entrevista con  elDiario.es.

Doutra banda, as Contas Públicas emprazan nunha disposición adicional a que o Goberno cre un gran fondo público de pensións no prazo de doce meses. Como explicou o venres o secretario de Estado da Seguridade Social, Israel Arroio, este  macrofondo público ten varias funcións: estender os plans de emprego entre os autónomos e pemes, "introducir competencia" fronte aos fondos de pensións privadas que permita reducir as comisións que pagan os usuarios, así como "incentivar o aforro", que se supón que é o fin último destes plans.

Sobre as comisións, desde a Seguridade Social indican que estas serían "moi baixas", inferiores ao 0,4%, o que empuxaría á baixa as comisións no sector. O ministro  Escrivá é moi crítico cos plans de pensións privados, especialmente os individuais, que tacha dun produto "moi caro" polas súas elevadas comisións e que ademais é "moi  regresivo", como concluíu a análise da Autoridade Fiscal respecto diso.

Pendentes tamén de Calviño

Aínda que o desenvolvemento deste fondo público queda á espera da súa regulación, entre o ministerio que dirixe  Escrivá e o de Economía, en mans de Nadia Calviño, a disposición adicional dos Orzamentos xa adianta algunhas das súas características. Por exemplo, que o proceso de selección das entidades xestoras do fondo –xa que a Administración non ten capacidade para iso, apuntou Arroio– farase a través de "concurso competitivo aberto". O  macrofondo público estará rexido por unha comisión de control e dáse poder de vixilancia á Administración Pública: a política de investimentos do organismo "non poderá ser modificada, salvo con autorización expresa outorgada polo Ministerio de Inclusión, Seguridade Social e Migracións", por exemplo.

Ademais, o Goberno está a estudar unha posibilidade de adscrición a estes plans de emprego "por defecto", aínda que Israel Arroio afirmou que aínda está en fase de estudo. O exemplo máis coñecido de adscrición automática é o sistema de plans de emprego de Reino Unido, polo que as empresas deben ofrecer un plan de emprego aos seus traballadores, aínda que logo eles poden voluntariamente non sumarse a eles. O secretario de Estado da Seguridade Social ha recoñecido que é unha das referencias posibles, aínda que talvez non a mellor, apuntou, polas excesivas diferenzas entre a lexislación laboral británica e a española. Arroio subliñou que o Executivo se fixa máis na experiencia en Euskadi de entidades de previsión social complementaria, as chamadas  EPSV, cunha gran implantación: a metade dos traballadores na comunidade están adscritos a estes plans de emprego.

Consulta a noticia orixinal  AQUI

962457627
Marquesa de Montortal, 54
- Carcaixent
(Valencia)
adlaytocarcaixent@gmail.com